آذربايجان سخن ميگويد:

مردم  شريف  ايران

هموطنان عزيز

از پگاه انقلاب کبير مشروطيت تا به امروز نيروهاي عدالت طلب و  آزاديخواه  کشورمان کوشيده اند تا آزادي وعدالت را بر جامعه حاکم کنند و يکايک شهروندان ايران را در دستيابي به جميع حقوق اجتماعي و فردي خود ياري نمايند.

ملت ما در طول تاريخ شاهد استبداد شاهان خودکامه بسياري بوده است که براي بقاي قدرت خود به هرجنايتي دست يازيده اند اما  تجربه مکرر نوع بشر اين است که ظلم ماندني نيست.

انقلاب ضد سلطنتي سال 57 گوياي اين تجربه براي برپايي جمهوريت و مردمسالاري بود.

اکنون  اگرچه قريب به ربع قرن ازآن تاريخ  پر شکوه وحماسي مي گذرد ، اما پرسش اساسي ما اين است:

آيا ملت ايران به آرزوهاي ملي  خود رسيده اند؟!

بيقين شناسايي و تحليل اشتباهات و ضعفهاي گذشته به چراغ راهنمايي ، براي جنبش نوين  مردم سالاري ملت ايران تبديل خواهد گشت.

به نظر مي رسد مهمترين دليل عدم توفيق ما  در برقراري نظامي دمکراتيک ، نداشتن تعريفي صريح ازمفهوم دموکراسي و طلب آن به مثابه امري انتزاعي وهمچنين عدم توجه به ضرورتهاي عيني مردمسالاري درشکل گيري  رويکردهاي کلان فرهنگي و اجتماعي و اقتصادي و قومي و مذهبي کشورمان بوده است .

در چنين شرايطي ارايه  تصويري واضح از ضروريات مردمسالاري و اوصاف جمهوريت ، مي تواند به شناخت بيشتر نيروهاي آزاديخواه و دمکرات از همديگر و اتحاد و همکاري اين نيروها در راستاي حصول  به نظام مطلوب اکثريت در کشور کمک نمايد.

ما امضا کنندگان ذيل بعنوان جمعي از پژوهشگران  ، انديشمندان ، نويسندگان ، دانشگاهيان ،  شعرا ، روزنامه نگاران و  فعالان سياسي آذربايجان با  حمايت از تلاشهاي ساير هموطنان براي ايجاد جبهه فراگير دمکراسي خواهي ، ديدگاههاي خود را در مورد محورهاي عمده واهداف اصلي حرکت آزاديخواهانه ملت ايران به شرح زير اعلام ميداريم:

1- نخستين و برترين ضامن  تحقق خواسته هاي ملي ،  گذار به سيستمي مردمسالار بر اساس اصول شناخته شده جمهوريهاي دموکراتيک و تضمين حقوق و آزاديهاي فردي و اجتماعي مندرج در اعلاميه جهاني حقوق بشر و ضمايم آن مي باشد.

2-  با توجه به تنوع قومي و وسعت جغرافيايي و نيز سابقه تاريخي کشورمان حرکت به سوي برقراري نظام فدراتيو در ايران ا مري اجتناب ناپذير است. طي يکصد سال اخير، وجود اصول مشهوري چون انجمنهاي ايالتي و ولايتي و نيز  شوراهاي اسلامي در قوانين اساسي دوران مشروطه و جمهوري اسلامي گوياي ضرورت ايجاد نظام فدرال در ايران است که طي  دو سال اخير نيز تحت عنوان طرح  ده ايالتي شدن ايران بنحو فزاينده اي بر اهميت آن افزوده شده است.

3- تعريف و قانونمند کردن حقوق فرهنگي و اقتصادي و سياسي شهروندان و برابري آنها در همه زمينه ها ضامن سلامت و پايداري جمهوري است . لذا انتساب به هيچ  مرام ، فکر ، نژاد و مذهبي موجب برتري و مشروعيت نيست واز نظر ما تنها منبع مشروعيت راي اکثريت ملت است که از طريق برگزاري انتخابات آزاد و  دموکراتيک به منصه ظهور مي رسد.

4-  با نظر به اينکه ايران کشوري کثيرالملله ا ست و در سراسرجغرافياي پهناور آن در طول تاريخ  زبانهاي شناخته شده پرتکلم و مستقلي چون ترکي ،  فارسي ، عربي ،  کردي ،  ترکمني وبلوچي رايج بوده است لذا پذيرش سريع و اجراي شفاف اصل بديهي تحصيل به زبان مادري  در همه سطوح تحصيلي امري ضروري مي باشد.

5- با توجه به اينکه همه زبانها و لهجه ها ونيز مواريث فرهنگي جزء ثروتهاي عظيم  معنوي ايران محسوب مي گردند  لذا ايجاد شرايط مناسب براي بقا و بالندگي همه زبانها و لهجه هاي رايج در ايران ونيز حفاظت و ترميم يادگارهاي  فرهنگي بدون اعمال هر گونه تبعيض از خواسته هاي ماست .

6- براي تکريم مقام انساني  زن  در جامعه -  بعنوان نيمي از شهروندان -  پذيرش کنوانسيون رفع تبعيض از زنان وملحقات آن ضروري است.

7- براي تداوم و صيانت از  دموکراسي ،  توسعه پايدار علمي و فرهنگي و اقتصادي و اجتماعي  در سراسر کشور اجتناب ناپذير مي باشد. ما خواستار حق بهره مندي برابر همگان  از امنيت ،آموزش و پرورش ، رسانه هاي عمومي ، بهداشت  ، اشتغال ، مسکن و ساير امکانات رفاهي  هستيم.

8- محيط زيست و تنوع زيستي و گنجينه ژنتيکي ايران از مهمترين ثروتهاي ملي است . ما خواستار ترميم خسارات وسيع دهه هاي اخير به محيط زيست وصيانت از اين ثروت گرانبهاي ملي هستيم.

9- از نظر ما محور قرار گرفتن تامين  منافع ملي  و تنظيم مناسبات هارمونيک در عرصه  بين المللي  به منظور  تقويت  دوستي  ميان ملتها و نيزگسترش  صلح  جهاني ضامن  امنيت  و پيشرفت ملي است.

 ما معتقد به پيگيري مطالبات از راههاي مسالمت آميز هستيم ، از نظر ما شيوه هاي مختلف مقاومت مدني همچون  تحصن ، تجمع ، راهپيمايي  ، اعتصاب و تقاضا براي  برگزاري رفراندوم  حق ذاتي ملت براي رسيدن به مطالبات خويش  مي باشد

معتقد هستيم که حذف يا بي توجهي به هريک از موارد فوق باعث سلب اعتماد گروههاي وسيعي از مردم و احيانا جبهه گيري آنان در مقابل همديگر و نهايتا به هدر رفتن نيروها و به تاخير افتادن روند رشد جامعه ايران خواهد شد.

اميدورايم کليه نيروهايي که صادقانه ميکوشند تا در رشد وتعالي جامعه سهمي داشته باشند با تحليل و بررسي واقعبينانه ويژگيها و معضلات جامعه ايران  و روند تحولات منطقه  و نهايتا ارايه طريق جهت  تحقق مسالمت آميز اهداف فوق در مسير حرکت مردم ايران راهگشايي کنند.

باشد که در جنبشها و حرکات اجتماعي خويش بتوانيم  با داشتن چشم اندازي روشن از دموکراسي و درک صحيح از معضلات  جامعه به پي ريزي شالوده کشوري پيشرفته و سرافراز و با شهرونداني آزاد و برابر موفق  گرديم.