تورک الی یانندا سوگى

مراسم گرامیداشت نودمین سالگرد شهادت ستارخان سردار ملی برگزار شد


مراسم گرامیداشت نودمین سالگرد شهادت ستارخان؛ سردار ملی و غریب آذربایجان، عصر روزپنج شنبه 29 آبانماه در صحن طوطی حضرت شاه عبدالعظیم شهر ری با شرکت انبوهی از مشتاقان شهیدستارخان و نهضت کبیر مشروطیت برگزار شد.
این مراسم که از ساعت 15 و در زیر باران شدید آغاز شد تا ساعت 17.30 دقیقه ادامه یافت.
در این تجمع مردمی، نخست مهندس غلامرضا امانی که از تبریز به تهران آمده بود ضمن انتقاد گسترده از تداوم نفوذ شوونیسم آریایی در ارکان فرهنگی کشور اظهار داشت که به رغم مجاهدتهای بی نظیر سردار ملی و همچنین دیگر مجاهدان جان برکف مشروطیت، عموما نشریات و رسانه های گروهی وابسته به جریانهای آریاگرا از انتشار حقایق و عظمت مبارزه ملت آذربایجان در دوران سرنوشت ساز مشروطیت خودداری می کنند. وی همچنین اعمال اختناق و تفتیش از سوی نهادهای امنیتی بر فعالیتهای فرهنگی آذربایجان از قبیل قورولتاهای قلعه بابک و نیز مراسم گرامیداشت دومین سالگرد فوت صفرخان را محکوم نموده اعلام داشت که به رغم همه فشارهای وارده نه تنها در روند دفاع از هویت ملی آذربایجان قدمی عقب نخواهیم گذاشت بلکه با قدرت و صلابت بیشتری به جلو حرکت خواهیم کرد.
وی در پایان بر ضرورت انتقال مزار سردار ملی به تبریز و ساخت آرامگاهی باشکوه و درخور برای این شهید تاکید کرد.
سخنران دوم آقای عباس لسانی یکی دیگر از فعالین فرهنگی آذربایجان از شهرستان اردبیل بود.
عباس لسانی با بیان اینکه اقدامات ستارخان در راه آزادی عموم اقوام و ملل ایران به مثابه صحیفه ای طلایی در تاریخ ملت آذربایجان و نیز عموم ملل آزادیخواه و عدالت طلب جهان باقی خواهد ماند افزود: حرکت ملی آذربایجان ، به مانند نهضت پیوسته و مستمری است که طی یکصد سال اخیر توسط بزرگانی چون شهید ستارخان، شهید خیابانی، شهید پیشه وری ... پرورش یافته تا مدافع هویت و حریت شهروندان کشورمان باشد. وی همچنین با انتقاد شدید از موانع غیر قانونی ایجاد شده در برگزاری مراسم اخیر قلعه بابک ، به فاجعه مسجد سرچشمه اردبیل در تاریخ دوم تیر ماه گذشته اشاره کرد.
لسانی اظهار داشت: دراین فاجعه، اعتراض قانونی و آرام جمعی از فرزندان رشید و غیور آذربایجانی در اردبیل به خاطر مسافرت ننگین گروههایی از داشناکهای جنایتکار قره باغ و رژیم اشغالگر ایروان به اردبیل با حمله سنگین و فاجعه بار نیروی انتظامی مواجه شد. در این تهاجم حرمت مسجد سرچشمه شکسته شد و در داخل خانه خدا شدیدترین فحاشیها علیه حضار بخصوص روحانی حاضر در محل صورت گرفت.همچنین تمام متحصنین مسجد به شدت ضرب وشتم شدند.
سومین سخنران آزاد آذربایجان بود.
وی با اشاره به تاریخ مشحون از فداکاری آذربایجان در مسیر آزادی عموم اقوام وملل ایران اظهارداشت:متاسفانه به رغم جانفشانیهای بی بدیل ترک مردان و زنان آذربایجان، بخصوص در دوران نهضت کبیر مشروطیت ، سهم این ایالت از عدالتی که همواره برای استقرارش جان باخته ، چیزی جز بی عدالتی ، مصیبت و اهانت نبوده است!
سپس اکبر آزاد با انتقاد شدید از برخورد غیر قانونی با شرکت کنندگان مراسم صفرخان ؛ساوونار ملی و محکوم کردن سیاست اهانت و افترای روزنامه های دولتی و همچنین برخی از نشریات غیر دولتی پان آریانیست ، رویه جدید وزارت آموزش و پرورش را در آموزش اجباری زبان فارسی از مقطع پیش دبستانی در مناطق غیر فارس نشین بخصوص در آذربایجان و خوزستان را به شدت مورد انتقاد قرار داد و پیاده شدن این سیاست را اعمال آپارتاید آشکار علیه بدیهی ترین حقوق اقوام و ملل ایران در زمینه حق بین المللی تحصیل به زبان مادری دانست.
سپس تریبون با قرائت سوگند نامه ای بنام «آند اولسون» و تکرار حضار در اختیار آقای حجت الاسلام عظیمی قدیم قرار گرفت.
وی با تاکید بر قطعیت تحقق حقوق حقه همه اقوام و ملل ایران از قبیل آذربایجانی،عرب،ترکمن،قشقایی ،بلوچ،کرد، گیلک و مازندرانی دست به دعا برداشت و از حضرت حق آزاد سازی اراضی اشغالی جمهوری آذربایجان از اشغال داشناکهای جنایتکار ارمنی را مسئلت داشت.
در پایان مراسم قطعنامه ای نیز در ده بند قرائت شد که با فریادهای یاشاسین آذربایجان حضار تایید شد.
شرکت کنندگان در این مراسم در حالیکه دست در دست هم داده بودند سرود معروف «آذربایجان سنسن منیم...عولوییتیم شان شهرتیم» را همخوانی کردند.
لازم به ذکر است که در فواصل سخنرانیهای مذکور ، مقالات و اشعار پر شور و شعوری توسط خانمها منوچهری ، آلما موغانلی و توران بی اوغلو و همچنین آقایان مهدی نعیمی ،سعید موغانلی ، آتیلا کیشی زاده و هدایت ذاکر قرائت شد.
یکی از اشعار قرائت شده در این مراسم که منجر به بروز هیجان شدیدی در میان حضار شد شعری تحت عنوان «اویان سردار» بود که توسط طلبه ای بنام ذوقی و بنمایندگی از طلاب حوزه علیمه قم خوانده شد.
این مراسم بدون درگیری و یا تظاهرات ویژه ای پایان یافت. یاشا

 

نوشته شده توسط سوگی در 14:58 |  لینک ثابت   • 

نوشته شده توسط سوگی در 19:38 |  لینک ثابت   • 

آموخته ام : چيزهاي كم اهميت را تشخيص دهم و سپس آن هاراناديده بگيرم. كه باخت در يك نبرد كوچك را به قصد برد در يك جنگ بزرگ بپذيرم. زندگي را از طبيعت بياموزم ، چون بيد متواضع باشم ، چون سرو ، راست قامت‌‌، مثل صنوبر، صبور، مثل بلوط مقاوم، مثل رود روان، مثل خورشيد با سخاوت و مثل ابر با كرامت باشم. كه اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را پاکترين واژه ي هستي ام بدونم

 آتش دل نواي مستي بازا که شکست حرمت دل بشکن به شراره چشم پستي بازا که دلم به خون قرين شد آوازه ي عاشقي همين شد اي پاکترين واژه ي تقدير اي رنگ حقيقت از تو تفهيم بازا که دل از تو مي نويسد اي نقش زمانه از تو تصوير تو بهانة قشنگي كه هميشه زنده باشم به هواي ديدين تو پر شعر تازه باشم همه شب به خاطر تو لب پنجره نشستم كه تو را ببينم اما ز فراغ تو شكستم شب و روز من تو بودي گل هميشه بهارم دلم از تو جان گرفته به خدا در انتظارم همه زندگي برايت غزل و ترانه گفتم زخيال سبز رنگت به خدا شبي نخفتم

خوش است خلوت اگر ياريارمن باشد نه من بسوزم واوشمع انجمن باشد من آن نگين سليمان به هيچ نستانم که گاه گاه براودست اهرمن باشد

نوشته شده توسط سوگی در 15:53 |  لینک ثابت   •